Krachten bundelen in unieke snelkookpan. De 24 uur van Vaartbroek-Eckart

28 september 2010
Samenspel

Krachten bundelen in unieke snelkookpan. De 24 uur van Vaartbroek-Eckart

Zet vijftien professionals van divers pluimage een etmaal bij elkaar om te spreken over de toekomst van twee wijken. Wat levert dat op? De 24 uur van Vaartbroek en Eckart, powered by Woonbedrijf: heel veel positieve energie en consensus, véél meer dan een half jaar regulier vergaderen zou hebben opgebracht.

“Dit project is een mix van het inter­viewprogramma van Wilfried de Jong en de actieserie 24”, stelde Paul Terwisscha van Scheltinga van Woon­bedrijf bij de aftrap. Hij nam het initiatief en samen met Gertjan Arts van adviesbureau Gerrichhauzen en Partners begeleidde hij dit etmaal van kennisuitwisseling over woon­gerelateerde onderwerpen. De groep trok zich 24 uur terug in Artspace Flipside in Vaartbroek. In deze creatieve doolhof met galerie­ruimte, werkplaatsen, ateliers en veelzijdige zalen brachten gastheer Luk Sponselee en zijn team werk­plekken, slaapplaatsen, keuken en catering in stelling. Via LinkedIn en een weblog waren aftrap, tussen­stand en vorderingen te volgen. 

Doelgericht
Na de kennismaking werd de aan­vankelijk jolige slaapfeestjes­stemming al ras serieus. De deelnemers bogen zich over belangrijke thema’s van naoorlogse wijken in Nederland in het algemeen, en de twee wijken in Woensel-Noord in het bijzonder: identiteit en imago, de ­voorzieningen en bewonersparticipatie. Daardoor kwamen alle aspecten aan bod. De uitkomsten werden interactief gepresenteerd, aan elkaar en aan de geïnteresseerden die iedere deelnemer had uitgenodigd. 

Nieuwsgierig
De deelnemers, van districtsmanager tot gemeenteambtenaar en van architect tot aannemer, waren tevoren zeer benieuwd naar de werking van deze ‘snelkookpan’. Ook Mayke van Dinter, stedenbouwkundige bij de gemeente, was nieuwsgierig: “Naar wat andere vakgebieden over de thema’s denken.” Ook haar collega Programmamanager Integrale Wijk­vernieuwing en Krachtwijken Alwin Beernink is gefascineerd: “Ik groeide op in dit stadsdeel en ben gecharmeerd van het initiatief. Een innovatieve werkvorm, om met de nodige creativiteit problemen op te lossen.”

Pizzamodel
De deelnemers werden niet teleur­gesteld in hun verwachtingen. Er werden grote slagen gemaakt, de energie stroomde. Vaartbroek en Eckart kennen niet echt grote problemen: “Om te voorkomen dat die wel kolossaal worden, moeten de back offices van alle instanties staan als een huis.” Beide wijken staan wel voor hun tweede levensfase van een jaar of veertig. “Daarvoor is transformatie nodig, sociaal, fysiek en mentaal”, aldus projectontwikkelaar Erik Leijten en stedenbouwkundige Fulco Treffers. “De maakbaarheid van de maatschappij is eraf. We zien oplossingen in het pizzamodel: gemeente en andere professionals zorgen voor de bodem als basis, bewoners bepalen wat erop gaat, en zij worden aangesproken op hun onder­nemerschap en eigen inzet wat betreft bedrijvigheid en voorzieningen.” Dat vraagt om een andere visie op ontwikkeling en beheer, stellen Alwin Beernink en districtsmanager Joyce Hijdra: “Ontwikkelend beheren: aansluiten bij de ontwikkelingen die we waarnemen. Meerjarige prestatie­afspraken en te strakke bestemmings­plannen inruilen voor speelruimte waarbinnen een wijk kan meebewegen met de nieuwe tijd. De strikte scheiding van wonen en werken loslaten en ruimte geven aan functie­menging in hedendaagse vorm. Achterhaalde voorzieningen opheffen voor voorzieningen waar nú vraag naar is. Dit betekent dat we onze zendings­drang loslaten en goed moeten kijken en luisteren naar de buurt.” Hoe wordt dan de rol van de overheid? Doet zij het minimaal benodigde, zorgen maatschappelijk middenveld én marktpartijen voor verdere invulling? Kunnen we onderlinge afspraken maken in een buurtcontract zonder gemeente? Het antwoord zit in de conclusie: “Elkaar durven vertrouwen. En oppassen dat inter­venties niet te abstract worden, maar wel bij de bewoners aansluiten.” 

Moe maar voldaan
Na drie intensieve sessies, niet al te veel slaap en ook de nodige gezellig­heid gingen ‘De Vijftien’ weer uiteen. Hoe keken ze terug op het intensieve etmaal? Enthousiast en louter positief, was het gezamenlijke eindoordeel. Planontwikkelaar Gertjan Vromans van Woonbedrijf: “Mooi om te zien dat iedereen in dezelfde versnelling komt en  naar oplossingen gaat kijken.” Erik van Kessel, netwerkregisseur van het Eindhovense Veiligheidshuis: “We konden over elkaars grenzen heen kijken en zien dat er veel meer mogelijk is. Intern zorgen al die disciplines in hun eigen organisaties voor de voedings­­bodem voor vervolgacties. We weten elkaar nu te vinden. De ‘24 uur’ is een goed instrument!”